Ya sen gidipte uzaklara
Bensizliğe alışırsan...
Ya sen sevgilim ummadığın kadar
Beni çabuk unutursan!?..

Unuttun mu?
Gerçekten silebilir misin zihninden
Geçirdiğimiz her an'ı?
Bu kadar yüreksiz,
Bu kadar duygusuz,
Bu kadar vicdansız olabilir misin?
Aramıza mecburi giren uzaklık
Seni bensizliğe bu kadar çabuk alıştırabilir mi?
Öyle yoruldum ki kafamın içinde dolanan
Onca cevapsız sorudan...
Neden kabul edemiyorum
Kendini hayatımdan soyutlamak istediğini?!
Nasıl bu kadar güçsüz, çaresiz kaldım ben,
Aklım almıyor!
Ne desem, ne yapsam sana az kalıyor...
Sen gününü gün ederken şimdi başka kollarda,
Senden bihaber olduğumu sanıyorsun ya...
Oysa attığın her adım aklıma, gönlüme saplanan hançer gibi geliyor bana!
Seni bilmem ama
Ben böylesine çabuk ummazdım senden unutulmayı!
Hiç aklına geldiğim olmuyor mu ki?
Bilmiyorum ama çok kırıldım;
Parçalarımı bulup toplayamayacağım kadar...
Gelsende tamir edemeyeceğin kadar...
Ömrünü adasan, yıllarını bana bağlasan
Affedemeyeceğim kadar!!!